ciamajda


ciamajda
ciamajda I {{/stl_13}}{{stl_8}}rz. mos VIIa, CMc. ciamajdajdzie, pot. {{/stl_8}}{{stl_7}}'z lekceważeniem o nieporadnym, niezaradnym, mało samodzielnym i nieenergicznym mężczyźnie; fajtłapa, ciapa, fujara': {{/stl_7}}{{stl_10}}W zastępie znalazło się paru ciamajdów, co nawet namiotu nie potrafili rozbić. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}\ {{stl_20}}
{{/stl_20}}ciamajda II {{/stl_13}}{{stl_8}}rz. ż Ia, CMc. ciamajdajdzie, pot. {{/stl_8}}{{stl_7}}'z lekceważeniem o nieporadnej, niezaradnej, mało samodzielnej i nieenergicznej kobiecie, dziewczynie; też o dziecku (połączenie {{/stl_7}}{{stl_8}}ta ciamajda {{/stl_8}}{{stl_7}}dopuszczalne także w odniesieniu do osób płci męskiej); fajtłapa, ciapa': {{/stl_7}}{{stl_10}}Okropna z niej ciamajda: wsadziła do pralki kolorowe ubrania z białą pościelą. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • ciamajda — ż a. m odm. jak ż IV, CMs. ciamajdajdzie; lm MB. ciamajdady, D. ciamajdaajd (także: DB. ciamajdadów tylko o mężczyznach) pot. lekcew. «człowiek ślamazarny, nieporadny, nieenergiczny, bezwolny; gapa, ciapa» Ten ciamajda nic nie potrafi …   Słownik języka polskiego

  • ciamajda — Człowiek niezdarny, niezręczny, powolny, lub nieskuteczny Eng. An awkward, sluggish, inept, or ineffectual person; a bungler; a fumbler …   Słownik Polskiego slangu

  • ciapa — I {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mos VIIa, CMc. ciapapie, pot. {{/stl 8}}{{stl 7}} z lekceważeniem o niezaradnym, nieprzedsiębiorczym, ślamazarnym i pozbawionym życiowego sprytu mężczyźnie; ciamajda, fajtłapa, oferma : {{/stl 7}}{{stl 10}}Inżynier ciapa …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • litera — 1. pot. euf. Cztery litery a) «pośladki»: Nie tak dawno bokser publicznie kopnął promotora w cztery litery, dając mu tym samym do zrozumienia, co o nim myśli. GWr 10/02/1999. b) «o człowieku niezaradnym; niedorajda, ciamajda» 2. Litera prawa… …   Słownik frazeologiczny

  • ciapa — ż a. m odm. jak ż IV, CMs. ciapapie; MB. ciapapy, D. ciap (także DB. ciapapów tylko o mężczyznach) pot. lekcew. «człowiek ślamazarny, nieenergiczny, nieprzedsiębiorczy; ciamajda» Ten ciapa zawsze się spóźnia …   Słownik języka polskiego

  • ciapciak — m III, DB. a, N. ciapciakkiem; lm M. i, DB. ów pot. pogard. «oferma, ciamajda, niedorajda, ciapa» …   Słownik języka polskiego

  • cztery — + ż. rzecz.; czterej, czterech, m. os.; DMs. czterech, C. czterem, B. m. os. czterech, ż. rzecz. cztery, N. czterema 1. «liczebnik główny oznaczający liczbę 4» Czterech mężczyzn idzie. Czterej mężczyźni idą. Cztery jabłka leżą na stole.… …   Słownik języka polskiego

  • litera — ż IV, CMs. literaerze; lm D. literaer «znak graficzny głoski, właściwy pismom alfabetycznym» Drukowane, pisane litery. Koślawe, kształtne litery. Wybić, wyryć, wytłoczyć litery. ∆ Wielka litera «litera większego formatu i innego kształtu w… …   Słownik języka polskiego

  • niemrawiec — m II, DB. niemrawiecwca, W. niemrawiecwcze (niemrawiecwcu); lm M. niemrawiecwcy, DB. niemrawiecwców pot. «człowiek ślamazarny, niezdarny, ospały, ociężały; niedołęga, ciamajda» …   Słownik języka polskiego